NAY            KORAY FEYİZ

 

Gücüm tam ve kırılganlıkla safkan

Ve her şeyim

Lânetli bir çekmeceye emanet

 

Yanıcı değilim

Huş kabuğu gibi -nemliyim;

½ mavi ladin  ½ arı kuşu

 

Bu, tabii ki, değil

Ama diliyorum

Dualarım bu niyet ile yeşil.

 

-Nay söyle, evet de! evet de! eveeet!

 

Taşları olmayan

Bir satranç oynuyorum  

Şehirli kalçalarında gergin

Tüyler, yumuşak değil, her zaman kızgın-uyuyan

Bu eller hediye, (Kabul edilir ancak)

Hayalet değilim,

Misafir değilim.

    

Bu adil, ama seyretmek için

Tezahürat almak için tüm kederimle

Beni de fevkalâde memnun etmelidir

Ayık görünüyorum bu yüzden

Olması gerektiği kadar

Kelimeler olmadan bu sözleri söyledim;

Altın olmalıdır; zekâ ile

Ve böylece şansım bağlı olabilir, olabilir,

Ve tekrar düğüm örme!

   

Şimdi, bodur bir süpürge çekmecenin içinde durmak

Sert bileklerimden örgülü ve örgüsüz

Halat ve yayılmak ve yün seçilmemiş olmak

 

Yüzleri ve isimleri

Soğutmak için

   

-Nay söyle, utanç için, nay söylüyor…