HALK BURADA USTA MI                         KORAY FEYİZ

 

Halk burada usta… Bunu duymaktan yoruldum.

İstanbul’un saraylarını ve camilerini kapladı.

Fakat daha iyisini yapabilirim. Taksim Meydanı’nı boyayacağım.

Bakın köşedeki çan, Taksim Meydanı’nı gösteriyor.

 

Nasıl yaptığıma bakın. Çeyrek dönüş, Halk’tan çalınan

Gezi Parkı’nın yayını değiştirdi.

İstanbul’u benim küçük göstermeme şaşmasına

İzin verin. Ölümcül

Şiddetle Kırmızılı Kadın’a bakıyor. Şeytan işi;

Biliyor ki, içe doğru bir pençe 

Tırnaklarının değmesinden

Dolayı

Onu (zavallı Taksim Meydanı) çıplak göğsüne kaldırıyor.

 -Venüs gibi

Mermer, ölümsüz.

 

Herkes onu duvarında isteyecek.

Ethemler, Ali İsmailler, Abdocanlar, Kerbelâ’nın evlâtları

Direnişi sever; özellikle sunaklarda

Sakallı, kıvırcık hayvan sahneyi değiştirir.

İnsan gövdesi baskın, Michelangelo’nun

Bir çalışmasındaki gibi.

 

Bu şiddet!

 

İstanbul bu haylaz çocuğun

Kopuk bir keçi bacağı ile Taksim Meydanı’na

Vurduğunu söyleyecek,

Pagan-Müslüman ölümsüzlüğünü bir kenara atıyor

Fakat Usta’nın sunaktaki tasviri

Ezik, buruşuk. Gezi Parkı’nı yakalamaya ve yerine

koymaya çalışıyor.

 

Halk ve çalışmaları bunlar.

 

Benim Taksim Meydanı’nı yenen enerjik

Gençliğim, tüm kol kasları İstanbul’a sadece

Onun varisi

Olmadığımı kanıtlamak için

Geriliyor.

 

Rakipler arasında daha güzel bir şey yok.

 

Ben ölümsüzlük ve ağaçlar için çekişirim. Ve Taksim Meydanı gibi

Çizdiğim azizler şehrin tahtını değiştirmek için oynadığım

Bir oyunun parçaları. Meşgȗl olduğum zamanlarda bile, çalışmak

Kolay gelir, keçi toynaklı sopayı kaldırırım. Bu benim fırçamdır, Halk.

İstanbul hâlâ senin sunağını sevebilir.

Dua et, umutsuz Taksim Meydanı gibi.

Bir işe yaramaz.

 

Her işimde ölümcül bir

Darbe vuruyorum.