SARMAL           KORAY FEYİZ

 

His majesty the baby hot and cool

Yaralanmış, yadsınmış, tanınmıyor

Kendini gizlemenin çekiciliği,

Zamanı ılıtan derin okşayış…

 

Dolanıyor ayaklarıma kibir!

Yürüdüğüm çığlık senin de ekmeğini bölebilir

Uzun adımlarla dalıyor kızıl tanrı

Güneşin gölgesine -ışık

Tüm ağırlığıyla toplanmış

Birbirine karşıt

İki bütün

Kendi netliğini sürdüren

Gecelerimin teleskopu; düş!

 

Ben vardım siz vardınız

Belki bu dizeler çoktan bitirilmişti

Kiraz ağacı, balta… Böyle bırak sevişmeyi

 

Cam ve çelikten yapılmış bir sarmal

Dokularımız eşleşti, dengeli bir zambak

Kokusuyla salınan yalnızlığında gururlu

Katışmışız; eşsiz değerli bir taş

 

Benimle yüzleşme aptallığını gösterdiğinde

Diyor ki-içgüdülerine güven,

İstediğin hayatı yaşamak cesaret ister.

 

Böyle çınlar ham ön yargı! ham hata!

Ani, beklenmedik iki erkekli çift

Ölü bir işgalci, ölü bir çocuğun

Çocuğuyum sen de sus, en baştan

Çığlığını burgulayan gerilim

Resitaller, ağız borusunun köpükleri

   Jestlerimde kocaman bir dağ

Bana eve dönmem gerektiğini söylüyor

Sesim!

 

Gözlerini kapa, bırak sular seni eve götürsün.