MABEL                KORAY FEYİZ

 

Tahammül ağrıyor,

                   (Çocukluğumdan bir sakız)

O zenci kız:

(Biz

Bu görüntüleri değiştirmek zorundayız)

          Dedi:

Dünya; katı bir yıldız, sevimsiz bir kasap bıçağı

Başparmak ve işaret parmağı arasında çözülmektedir)

Gövde ve kol, bu ağırlık;

                     Tanrı’nın iradesi;

(Ne metafor, ne dehşet)

O yaratır!

Eğer değilse bir uvertür, bir saygısızlık.

 

Kemiren büyüyor,

Ama hepsi çok kötü! Ve tamamen içgüdüsel

Benim için döngü de döngüler…

 

Güneşe ayakkabılarımı tutuyorum

Yara almadan, için: Kendime

İşte tesellidir

İşte yazık düştüğünde tohum

Onlar için mücadele olarak serçeler

 

(Burada serçeler terli bir fiil, parmak uçları olmasa

Parmaklara hükmeder)

 

Yaptım

Birkaç eski sevgili, bir lise koçu, bir üniversite arkadaşı,

                          -bazı insanlar-

Dediler:

Toprak kazanabilecek mi

Karamuklar çizilmiş öyle

Gelişi-güzel bu, kalmamak-geri çekilmek,

Güzel-gelişi, küçük övgülemeyi

Bu tekrarlar...

 

Çocuk (hasta) dedi:

Mesafeler dedi: Her dikiş için bir ek

-yapabilirim- sökülmüş bir ölü için,

Çiçekler için, sıkı bir örgü 

Şimdi beyaz müthiş kar

Tekerlekler altında,  pedalları

Kamçılamak

 

Sebzeli tezgâh

Dedi;

 

Eski ahşap, eski mermer, eski kiremit, eski, eski, eski.

 

Eskilik bu değil!

Değil göl, orman, bu şaşkın dört katlı hurda gemi, mürettebat,

Hap-haşhaş, bu lif;

Her yerde çatlaklar! Neden,

Bu cömertlik mi

Ben de kötü bir kadın olmak istiyorum,

Gece -siyah dantel çoraplar- giymek…

Benim için güzel kusur ve korkunç süs

Benim için barbar ve metal adam.

 

Burada, orada, müdahale, tüm derin ve güler yüzlü

Korku: (masumiyet üzerine pembe bir boya)

İnce olmalı, mega olmalı, temel olmalı

   Mekanik sonra

 

(Sınırlar)

İltihaplı yol

Kendi boğazımı kapatıyor,

Baktım, herkes inkâr ile kendini öldürmek için

                                  Çok istekli dedi: (doktorlar)

Her sektörde bir iç savaş;

Cinayetler, sadakat en zayıf perspektif;

Asi hormonlar (yükseliyorlar)

(Yeteri kadar saf değil)

Oğullar ve kızlar olmak!                              

 

Bir bahçe, gurur duyulacak

Dedi; perhiz için bu

(Tedavi) boş bir yatak: İçgüdüler!

 

Nasıl soğukkanlı ama ıslaktılar ve gevşek

Dönüyorlardı tek başlarına -tekerleklerimdi onlar- görebiliyorum,

Ama bisiklet bir ipucu, şimdi

       (Bunu dekorasyon öğretecek)

 

Kendini bilir gibi, kim

Kök gereken kim, budanmış ancak…