PAY                        KORAY FEYİZ

 

Kalbi, yerin göğünde, rüzgâr çanlarından

Dönüyor mırıltının metaforları

Böyle mutluyuz, O ve Ben, yalnızca

Bir basamak yukarısını hedefliyoruz

Biraz dağ havası biraz zaman kazanmak!

-vulcan- zihnin birleşmesi için

 

Hazzın şafağında bizi kavrayan, temiz

Kanda yıkanmış, kırbacın dili

Buzz ışık yılı uzakta olmak

Yazgıdan yoksun kalmak, ayın

Bütün havzası uzaya fışkıracak

Şeyy! -dişlerimizi fırçalamayı unuttuk!

 

O tangırtı, güç eşittir: kütle x ivme; kofti

Mavi dinamit, 3.görü, yeşim küpeler

Yok, artık -böyle mutluyum- sonsuza dek

Ergen kaynaşma, dehşet için çalan saat

Mor ayıcık akrebe el basıyor

Yeminle ağacı yarıyor kızgın balta

 

Ephesus’lu ve Smyrna’lı bir maden

Yatağını kazıp çıkarmışım o akustik yüzey

Dalgaları aşındırmış, rampada sapsarı bir çiçek

Hasattan payıma düşen bu.

 

 

 

 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar